0234 Lingvolernaj materialoj estas tre efikaj por malkovri kulturon

Granda parto de la plezuro en lingvolernado estas malkovri aferojn. Homoj kiuj parolas malsamajn lingvojn emas fari malsamajn aferojn. Per lerni kaj uzi malsamajn lingvojn, oni kontaktas tiujn malsamajn aferojn, kiuj povas esti interesaj kaj lernigaj.

Lastatempa ekzemplo estas la ĥabrohaŭza kulturo de Nederlando. (Ĥabrohaŭzo estas tipo de muziko). Sen koni la Nederlandan kaj sen konsumi mediaĵojn en tiu lingvo, estus tre malgranda ŝanco ke mi aŭdus pri ĝi. (Ĝi ne estas tipo de muziko kiu tre interesas min, sed nu, tio nur estas ekzemplo :p).

Kiam mi lernas lingvon, mi ŝatas uzi porlernantajn kanalojn kaj podkastojn kiuj parolas pri specifaj kulturaĵoj. Tio estas tre efika maniero lerni pri interesaj aŭ novaj aferoj (por mi), ĉar la kreantoj jam selektis la kulturaĵojn kiuj estas gravaj aŭ unikaj al landa aŭ lingva kulturo. Tiel mi aŭdis hodiaŭ pri la fama germana humoristo Loriot, kaj malkovris sufiĉe amuzan filmon https://www.youtube.com/watch?v=a6WQaIIZ248

Grandparte, tiuj porlernantaj kanaloj estas pli interesaj ol novaĵgazetoj. Novaĵgazetoj fokusiĝas pri aferoj novaj, sed ne pri la aferoj normalaj kaj esencaj (kiuj estas multe pli gravaj por kompreni homojn kaj la mondon). Per la podkastoj "Slow German mit Annik Rubens" kaj "Slow German listening experience", mi ekzemple lernis pri la panokulturo, pri kelkaj popularegaj televidserioj, pri specifaj urboj...

Se oni volas lerni pri la parolantoj de la germana mem, la Youtube-a kanalo Easy German estas bonega, ĉar ĝi konsistas el la intervjuado de normalaj (sed urbaj) homoj. Eĉ por lingvoj kiujn mi ne lernas, mi ŝatas spekti Easy XXX (XXX estas nomo de lingvo) ĉar ĝi donas al mi la pensojn de normalaj homoj, kio mankas en mondo kie tro da atento estas donata al ekstremaj opinioj.

0233 Provu origamion

Origamio estas la farado de tridimensiaj formoj per la faldado de papero.

Origamio estas tre simpla (oni bezonas nur paperon kaj bonan gvidilon), kaj tre kontentiga. Oni povas krei proprajn bestojn tre rapide. Ankaŭ estas sento de progreso: oni povas faldi "skulptaĵojn" pli kaj pli rapide, kaj per la farado oni lernas pli bone faldi kaj antaŭvidi la rezulton.

Ĝi estas ankaŭ socia aktivaĵo. Oni povas facile instrui faldadon al aliaj homoj, kaj helpi ilin. Tio sonas al mi kiel tre bona aktivaĵo ene de kluboj kiuj ne postulas multe da komunikado. La fina skulptaĵo povas poste esti "beligita" per desegni aferojn sur ĝi, ekzemple okulojn kaj nazon.

Mi tre ŝatas tiun aktivaĵon ĉar ĝi postulas nenion krom simplan koloran paperon. Hodiaŭ mi aĉetis 150 kolorajn paperojn por nur 2 eŭroj. Kaj post faldi, eblas malfaldi por reuzi la paperon! Do ĝi povas esti ankaŭ malmultekosta ŝatokupo.

La interreto plenas je videoj kiuj montras kiel fari multege da aferoj.

Hodiaŭ, mi faldis ĉarman simplan vulpon. En la postaj tagoj, mi planas lerni faldi aliajn bestetojn. Ili estas ĉarmaj kaj belaj por nur kelkaj cendoj. Mi povas ankaŭ "enscenigi" ilin kun aĵoj en mia ĉirkaŭo pro tio ke ili estas tridimensiaj (kio ne eblas per plataj desegnaĵoj).

La faldaĵoj estas ankaŭ tre bonaj donacetoj kiujn oni povas doni al amikoj. Eblas faldi la plej ŝatatan beston (aŭ ajnan aferon) de iu homo, kaj poste doni ĝin al tiu kiam oni denove vidas tiun.

0232 Vetera sendependeco

En Nederlando, homoj multe malpli zorgas pri la vetero. Se ili havas planon ekstere en ilia agendo, ili provos fari ĝin malgraŭ la vetero. Pluvo estas normala. Plej ofte, pluvo ŝanĝas nenion.

Granda parto de la nederlandanoj iras al oficejo per biciklo, kaj se pluvas, ne gravas, ili devas iri labori. Tiel ili eble kutimiĝis. Ankaŭ la vestaĵoj montras tiun kutimon: nederlandanoj ofte havas maldikajn mantelojn kiuj bone protektas kontraŭ pluvo sen aldoni multe da varmo. Ankaŭ multaj sakoj havas specialan formon kiu malpermesas la eniradon de akvo. Mi neniam vidis tiom da tia vestaĵo kaj sako ol en Nederlando.

Kompreneble, se pluvegas kaj tondras, ili evitas esti ekstere. Bonŝance, ili ofte rajtas labori de hejmo.

Mi ŝatas tiun pensmanieron. Oni rajtas vivi kiel oni volas, do la vetero ne havu tiom da influo. Se pluvas kaj mi ankoraŭ ne atingis miajn 8000 ĉiutagajn paŝojn, mi tamen iros eksteren. Mi ne estos sola, mi regule vidas subpluvajn kurantojn. Mia sano kaj miaj planoj (ekzemple iri al superbazaro) pli gravas ol la vetero.

Kelkaj kredas ke pro pluvo oni iĝas malsana. Tio malveras. Nu, se oni restas malvarma kaj malseka dum longa tempo, tio povus malfortigi (provizore) la imunan sistemon. Sed se oni portas taŭgajn vestaĵojn, oni ne iĝas malvarma (kaj oni iĝas malpli malseka). Alta humideco dum longa tempo povas esti problema, sed la korpo povas grandparte kutimiĝi. Se oni ankoraŭ ne kutimas al esti ekstere sub pluvo, oni ne faru tion dum longa tempo, sed 30 minutoj estas plejofte neniu problemo.

0231 La ranglisto de fruktoj

 Ranglisto estas maniero ordigi aferojn de la plej bona al la plej malbona. "S" estas la plej bona rango. "F" estas la plej malbona rango. La rangoj kutime estas S, A, B, C, D, E kaj F.

Jen en kiuj rangoj mi vidas diversajn fruktojn:

Bluberoj: S. Ili estas bongustegaj, kaj tre bonaj por la sano.

Prunoj: S. Bongustaj, bonaj por la sano. Sed estas malfacile havi ilin dum granda parto de la jaro.

Vinberoj: S se ili estas nigraj kaj ne havas kernon. A se ili estas blankaj sen kerno. C se ili havas semojn, ĉar forigi la kernon prenas tempon kaj manĝi ilin estas malagrable.

Oranĝoj: A. Tre bona gusto, sed oni devas labori por malfermi ilin, kaj la manoj iĝas gluemaj. Mandarenoj estas pli facile malfermeblaj, sed ili ankaŭ pli ofte havas ĝenajn semojn. La vitamino C faciligas la sorbadon de fero.

Akvomelono: B. Bongusta. Sed iom "malplena" kaj oni ofte devas pisi.

Bananoj: B. Bonaj kaj simple manĝeblaj. Sed ili iĝas malbonaj tro rapide.

Pomoj: B. Mi ŝatas la guston de multaj de ili. Ĉefe tiujn kiuj estas iom acidaj, aŭ tiujn kiuj misformiĝas kiam oni premas ilin. Bedaŭrinde mi ne digestas pomojn bone (mi produktas multe da gaso post manĝi ilin, kio ĝenas min).

Piroj: D. Mi ne ŝatas la guston, kaj ili ne estas speciale bonaj por la sano kompare al ĉiuj aliaj fruktoj. Fibro kaj akvo.

Daktiloj: D. Manĝeblaj, sed tro sukeraj, kaj lasas iom aĉan guston en la buŝo. La troa sekureco kaŭzas "sukeran falon" post iom da tempo, kio puŝas min manĝi ion sukeran denove, kaj mi malŝatas tiun senton.

Kivoj: E. La gusto teorie bonas, sed la haroj kaj la semetoj tre ĝenas mian gorĝon. Manoj iĝas malpuraj. Mi havas fortan alergian reagon al ili.

0230 Nur pluŝaĵoj rajtas plenigi mian domon

En mia domo, mi provas ne havi tro da fizikaj aĵoj. Unue, ĉar mi ne havas multe da spaco, due ĉar posedi aĵojn donas maltrankvilecon al mi. Por aĵo, mi sentas responson trovi taŭgan lokon por ĝi, kaj mi ankaŭ devas zorgi pri forigi ĝin iam. Estas pli simple kaj komforte se mi posedas nur la aferojn kiujn mi bezonas aŭ certe bezonos.

Sed ekzistas unu granda escepto, afero kiun mi ne "bezonas" kaj kiu samtempe prenas spacon: pluŝaĵoj. Mi havas plurajn pluŝaĵojn, ofte de roluloj de Nintendo, aŭ de bestoj. Foje mi mem aĉetis ilin, sed pli ofte, ili estas donacoj de mia franca familio aŭ de mia koramiko.

Vidi belajn pluŝaĵojn feliĉigas min. Tio estas tre natura reago por mi. Mi ŝatis pluŝaĵojn kiam mi estis infano, kaj mi ankoraŭ ŝatas ilin. Mi neniam lernis ne plu ŝati ilin, kaj mi ne vidas kialon por ne plu ŝati ilin. En mia domo, mi rajtas fari ĉion, kion mi volas. Vidi miajn pluŝaĵojn feliĉigas min, do mi metis kelkajn el ili en mian salonon kaj dormĉambron.

Se iu volas fari donacon al mi, kaj la donaco devas esti fizika, pluŝaĵo estas elekto relative sekura pri tio ke mi ŝatos ĝin.

(Mi ankaŭ ŝatas "utilajn" donacojn, sed kutime, se mi bezonas ion por specifa celo, mi aĉetas ĝin sen atendi ke iu donacas ĝin al mi. Do mi verŝajne ne plu bezonas donacon.)

0229 Fek al saĝdentoj

Ĉu vi konas tiujn dentojn en la fono de la buŝo? Jes, tiuj dentoj kiuj ekzistas nur por doloregi.

Preskaŭ ĉiuj homoj kiujn mi konas havis problemon pro ili. Ofte pro inflamo, ofte ĉar ĝi ĝenas la aliajn dentojn. Al mi oni forigis du el ili ĉar ili iel ĝenis. Mi ne memoras kiel ili ĝenis, sed mi ankoraŭ memoras la ĝenegan senton de la kontraŭdolora produkto kiun la buŝkirurgo injektis apud la dentoj.

Kaj honeste, saĝdentoj estas neutilaj. Eblas vivi sen ili tute bone. Ili nur estas eksplodontaj bomboj. Ideale ili tute ne plu kresku en la buŝo de homoj, tiel estos malpli da problemoj.

Fakte, dentoj ĝenerale alportas multe da problemoj kompare al ilia utileco. Oni devas labori ĉiutage pri ili (brosi, dentofadeni...), oni devas ofte iri al kuracisto kiu ekzistas nur por ili, kaj ili povas ekhavi multajn problemojn kiel truojn ktp ktp.

Kompreneble, dentoj estas utilaj por pretigi manĝaĵon por esti glutata. Sed mi demandas min ĉu ili sufiĉe valoros post 200 jaroj. Eble tiam denta teknologio estos multe pli bona. Por sama kvanto de manĝa plezuro, oni havus malpli da problemoj kaj kostoj per artefaritaj dentoj ol per la naturaj (la naturaj ĉiuokaze ne havis tempon por kutimiĝi al niaj novaj manĝkutimoj).

0228 Mi tre ŝatas badmintonon

Mi tre ŝatas badmintonon.

En lernejo, mi ne estis bona en sportoj kompare al aliaj. Mi donas al genetiko la tutan kulpon. Tamen, estis sporto kie mi estis pli bona ol preskaŭ ĉiuj aliaj: badmintono.

En tiu sporto, mi ne sentis min tro limigita per mia muskola forto. Per rapide reagi, kaj per frapi la volanon per inteligentaj movoj, mi sukcesis superi preskaŭ ĉiujn kontraŭulojn. La ludo igis min tre kontenta pri mi.

Post la altlernejo, mi ne vere havis okazon ludi badmintonon denove. Ne eblis ludi kie mi loĝis, kaj ĉiuokaze mi havis nek volon nek tempon en tiu periodo de mia vivo. (Studo kaj streso okupis min tro.)

Sed nun mi ne plu bezonas studi, kaj mi loĝas en urbo kie troviĝas multaj herbaj spacoj. Do kiam antaŭ kelkaj semajnoj mi vidis en Action (vendejo de malmultekostaj varoj) 2 raketojn + 2 volanojn por nur 7 eŭroj, mi ne hezitis aĉeti. Tio kuraĝigos min fari pli da ekstera agado, kaj espereble tio puŝos mian koramikon fari pli da sporto.

En la vendejo estis multaj malmultekostaj iloj por sportumi, sed badmintono plej interesis min, kaj ne nur pro la ludo mem:
- volano povas multe malpli facile forruliĝi ol pilko, do oni ne bezonas timi ke la volano troviĝos tra fenestro, en lago, aŭ inter aŭtoj.
- badmintono permesas sportumi la supran parton de la korpo (la suban parton mi jam trejnas per multe piediri).
- la risko fali estas multe malpli alta ol por aliaj sportoj.

Mi ne havas badminton-reton, kaj tio ne ĝenas min nun. La nivelo de mia koramiko ne vere permesas "agreseman" ludadon (sed nur amikajn transdonojn), kaj mi certas ĉu oni rajtas instali reton en la publikaj herbejoj.

Ĉiuokaze, kiam mia koramiko ludos pli bone, mi volos ludi "Crossminton", kio estas versio de badmintono sen reto.